Gig Review: Florence + the Machine at Ziggo Dome

Florence + the Machine Ziggo Dome
Scroll naar beneden voor Nederlands.

Florence + the Machine enchants Ziggo Dome with How Big Tour
Florence + The Machine is the living proof that you don’t need a big radio hit these days to play in front of huge arenas. In the Netherlands, the band hasn’t really been on top of the charts with their singles, but their albums do sell well and this brought them to a packed Ziggo Dome, Amsterdam’s largest venue built for concerts. In June, the band around lead singer Florence Welch released their third album How Big, How Blue, How Beautiful and of course this was enough reason for an extensive European tour.

With the transition to bigger venues, the live band has expanded as well and Florence is now surrounded by eleven people on stage, guitarists, a drummer, backing vocals, ladies who play trumpets and of course the harpist who still plays a big role in Florence’s mystical alt pop. Florence is all dressed in white and opens the show with an engaging rendition of their rocky single ‘What The Water Gave Me’ from the Ceremonials album. She shows herself to be an energetic and powerful entertainer by using every inch of her stage and knowing exactly how to get the audience to do what she wants. Before playing ‘Third Eye’ she asks everyone to put their phone away for at least one song to look up to the sky, as that is what the track is about. Except for one or two stubborn phone addicts, everyone listens. When she sings her biggest hit so far, her take on Candi Staton’s ‘You’ve Got The Love’, the Ziggo Dome transforms into a huge choir and sings along every word. Not only the hits though, the fans know the lyrics to every song she plays and this brings Florence even more energy and enthusiasm.

Miss Welch is a passionate performer to say the least. Her vocals are almost continuously on full force in hurricane like fashion and her dramatic hand gestures underline this. It’s a big contrast to when she speaks to her audience, in a soft and high voice about the time she was hallucinating in a hotel in Amsterdam. Her scarce dance moves during a stunningly orchestrated version of title track ‘How Big, How Blue, How Beautiful’ are intense and expressive. That is the best way to describe her performance of the single ‘What Kind Of Man’ as well. The powerful rock song starts with an a capella first verse that sounds flawless live and the dynamic track definitely impresses even more on stage. She even experiences a intimate moment with a fan on the first row. Her vocals are best during a toned down rendition of her hit ‘Cosmic Love’, one of the first tracks she has ever written, she explains. She shows how versatile her vocal talent is by reaching almost operatic heights during the goosebumps inducing tale about two lovers who stay in the dark to be together.

Do we have any points of critique to discuss then? Well, In the first part of the show the backing vocalists were a little bit too loud at times, drowning Florence’s characteristic vocals, but after a few songs this was sorted out. The setlist had a little dud as well as recent single ‘Queen of Peace’, one of the highlights of her most recent album, wasn’t included. That song definitely would have been a better choice than album track ‘Caught’. At least the fans got their chance to dance, sing and jump to the biggest hits like ‘Shake It Out’, ‘Spectrum’ and of course ‘Dog Days Are Over’. She finishes with a loud version of ‘Drumming Song’ that shows why maybe she is not mainstream enough for national radio in the Netherlands, but the overwhelming performance at the same time shows why her music is universally acclaimed and loved. Florence + the Machine will not have to return to smaller venues anytime soon.

—————————————–
Concert Recensie: Florence + the Machine in Ziggo Dome

Florence + the Machine Ziggo Dome 2

Florence + the Machine betovert de Ziggo Dome
Florence + the Machine is het levende bewijs dat je niet hit na hit op de radio hoeft te scoren om grote zalen vol te krijgen. De Britse band stond in Nederland nooit hoog in de hitlijsten met een single, maar dankzij solide albumverkoop mochten ze donderdagavond in de Ziggo Dome spelen. In juni bracht de band rond Florence Welch een derde album uit, getiteld How Big, How Blue, How Beautiful, en dat was natuurlijk genoeg reden om een grootse toer door Europa te doen.

Met de overgang naar grotere zalen (en festivalstages) is de live band ook uitgebreid. Florence staat nu op het podium met 11 bandleden: een drummer, gitaristen, toetsenist, achtergrondzangeressen waarvan enkelen ook op de trompet spelen en natuurlijk de harpist die nog altijd kenmerkend is voor de mystieke altpop van de band. Florence is geheel in het wit gekleed en begint met een innemende versie van ‘What The Water Gave Me’, één van de hoogtepunten van het Ceremonials album. Ze laat meteen zien een energieke en krachtige entertainer te zijn door elke centimeter van haar podium te gebruiken en het publiek uit haar hand te doen eten. Als ze voor de nieuwe song ‘Third Eye’ vraagt of iedereen zijn telefoon weg wil doen om eens om zich heen te kijken (waar het liedje ook overgaat), wordt daar massaal gehoor aan gegeven, op een paar hardleerse verslaafden na misschien. Tijdens de uitvoering van haar grootste hit ‘You’ve Got The Love’, een cover van het lied van Candi Staton, verandert de Ziggo Dome in een groot koor dat Florence bijstaat. Eigenlijk wordt er enthousiast meegezongen tijdens ieder lied en dat geeft de frontvrouw vleugels.

Ze is op z’n zachtst gezegd een intense en passievolle artieste op het podium. Haar vocalen staan voor een groot deel op niveau orkaankracht en ze onderstreept dit met dramatische en grootse handgebaren. Het is een groot contrast met de momenten dat ze met zachte stem haar publiek vertelt over die keer dat ze hallucinerend in een Amsterdams hotel zat. Haar schaarse danspassen zijn expressief en puur, net als de prachtige vertolking van ‘What Kind of Man’, dat begint met een a capella couplet en vervolgens losbarst in een stevige rock song. Deze plaat komt live nog meer tot leven, zeker als ze een intiem moment beleeft met een fan op de eerste rij. Haar stem maakt het meeste indruk op een ingetogen versie van ‘Cosmic Love’, één van de eerste liedjes die ze schreef. Ze laat zien hoe veelzijdig haar vocalen zijn door haast opera-achtige hoogtes aan te tikken. Het verhaal over twee geliefden die in het donker achterblijven om samen te kunnen zijn, is een verzekerd kippenvelmoment.

Zijn er dan helemaal geen puntjes van kritiek? Toch wel. In het begin van de show staat het geluid van de backing vocals iets te hard afgesteld waardoor zelfs de powerstem van Florence af en toe verdrinkt. Verder heeft de setlist ook een zwaktepunt, omdat recente single en hoogtepunt van het laatste album, ‘Queen Of Peace’ wordt overgeslagen. Die plaat had dan toch zeker de plaats van albumtrack ‘Caught’ over mogen nemen. Gelukkig kregen de fans wel de kans te dansen, zingen en springen op de bekendste nummers als ‘Spectrum’, ‘Shake It Out’ en natuurlijk ‘Dog Days Are Over’. Ze sluit af met een nogal luide versie van ‘Drumming Song’ die laat zien waarom ze misschien niet mainstream genoeg is voor de meeste radiozenders, maar het overweldigende optreden laat direct ook zien waarom haar muziek wereldwijd zo geliefd is en geroemd wordt. Florence + the Machine hoeft voorlopig echt niet terug te keren naar de kleinere zalen!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s