Concert Review: Florence + the Machine – High As Hope Tour at Ahoy, Rotterdam

Scroll naar beneden voor Nederlands.

Florence + the Machine turn Ahoy into a circle of love
It sure was about time for Florence + the Machine to return to the Netherlands. The last concert of the band here was in Ziggo Dome at the end of 2015, promoting her third album. Last year, Florence launched the more introspective and subdued follow up High As Hope. Since the release, she has been touring the world and the European leg came to an end with her marvellous show in Ahoy Rotterdam.

After a high energy, genre mixing and often surprising show by Edinburgh trio Young Fathers as supporting act, Florence took the stage with eight band members. She started with High As Hope opening track ‘June’. The verses sound mesmerizing, but when the full band joins in for the climax, the sound quality was not up there yet. Throughout the show, the mixing of the sound improved and Florence’s powerhouse vocals sounded more balanced. Although the big gestures are at the core of her sound, the quiter moments in which the harp (an instrument that has always played an important part in het sound) takes centre stage are just as powerful. Florence admits that her dynamic (vocal) style that goes from fragile and subdued to loud and bombastic in a few seconds, has broken equipment before.

Tonight she uses that voice to connect people. Although she does not like to talk too much she says, she comments on the Brexit situation in her home country saying she is happy to share this night with European friends. She tells all her fans that her show is a night of love and compassion, as she asks everyone in Ahoy to hold each others hands. When she asks everyone to put their phones away for a moment to just share an experience, everyone seems to do so. And an experience is exactly what a Florence + the Machine concert is. Of course her discography is impressive to say the least and she has got one of the strongest voices of her generation, but it is her close connection with her fans (literally close when she sings ‘What Kind of Man’ while hanging over the first few rows and ‘Delilah’ while running and dancing in the crowd) that makes her concerts like no other. The way she speaks to her fans and the way they adore her, makes visiting her concert the most uplifting cult like experience one can have.

When Florence is not speaking in a soft voice about love and equality, she is running around in her white dress with vocals and energy like a force of nature. She performs her classics like ‘Dog Days Are Over’ and ‘Cosmic Love’ with the same passion she did years ago, but is also not afraid to leave out some of her more well known songs in favour of the work of her latest album. Her heartfelt performance of Patti Smith ode ‘Patricia’ (with an angry middle-eight aimed at toxic masculinity) is an absolute highlight, as well as a goosebump inducing understated moment with ‘The End Of Love’.

After playing at least a song of each of their albums, Florence and her machine return for an encore, consisting of last year’s exciting single ‘Big God’ and one of her biggest hits ‘Shake It Out’. Ahoy gets to hear her larger than life vocals for a last time while providing backing vocals with hands in the air. Florence defeats problems with the sound early on and delivers a show that is more than just a concert; as an endearing show woman, she makes sure her performance is an experience in which everyone participates. There is room for everyone in her little circle of love!

View this post on Instagram

Accidently went again #beterschapberthe

A post shared by Isa (@hetzusjevanella) on

—————————————————–

Concert Recensie: Florence + the Machine – High As Hope Tour in Ahoy Rotterdam

Florence + the Machine vervult Ahoy met liefde tijdens uitbundig concert
Het werd na meer dan drie jaar hoog tijd voor Florence + the Machine om Nederland weer eens aan te doen voor een concert. Na haar show in Ziggo Dome in december 2015 om haar derde plaat te promoten, verdween ze een tijdje uit de spotlights. De meer ingetogen opvolger High As Hope verscheen vorig jaar en de Britse band ging al snel weer op tour. Vanavond sloot de formatie rondom Florence Welch het Europese gedeelte van de High As Hope Tour af in Ahoy Rotterdam met een wervelende show.

Na een energieke, qua genre haast onnavolgbaar en vaak verrassend optreden van het Schotse voorprogramma Young Fathers, betreedt Florence het podium met acht bandleden. Ze beginnen hun set met High As Hope album opener ‘June’. Hoewel de breekbare coupletten gelijk hemels klinken, blijkt de balans in het geluid nog zoek te zijn als de volledige band meedoet. Dit probleem wordt gedurende de show verminderd en de stem van Florence gaat meer gebalanceerd in de mix klinken. Hoewel de grootse gebaren aan de basis van haar sound liggen, zijn het toch ook vooral de verstilde momenten gestuurd door de harp (het instrument dat al sinds de vroege dagen van de band een centrale rol speelt) die indruk maken. Florence is zich maar wat bewust van haar dynamische stijl waarmee ze binnen enkele seconden van klein en ingetogen naar groots en bombastisch gaat en geeft toe dat ze regelmatig apparatuur breekt met de natuurkracht van haar stem.

Vanavond gebruikt ze die stem vooral om mensen bij elkaar te brengen. Hoewel Welch naar eigen zeggen niet graag praat, kan ze het niet laten de Brexit situatie in haar thuisland te benoemen, door nadruk te leggen op haar band met haar Europese vrienden in Ahoy vanavond. Ze benadrukt dat haar show voor liefde, inclusiviteit en compassie staat en vraagt het publiek dan ook om allemaal handen vast te houden. Ook als ze iedereen vraagt telefoons voor een moment op te bergen om samen een ervaring te beleven, wordt hier massaal gehoor aan gegeven. En een ervaring is precies wat een Florence show is. Natuurlijk heeft ze een indrukwekkende discografie opgebouwd en is haar stem één van de sterkste van haar generatie, het is vooral haar hechte band met haar fans die na de show ook nog zal bijblijven. Tijdens ‘What Kind of Man’ duikt ze zonder angst in de voorste rijen terwijl ze ‘Delilah’ zingt als ze zich een weg baant door de massa. De manier waarop ze haar fans toespreekt en zij haar lijken te adoreren, zorgen ervoor dat je je even in de meest onschuldige, liefdevolle sekte waant.

Als Florence niet met zachte stem spreekt, rent ze rond in haar witte jurk met zowel de energie als zangstem met standje orkaankracht. Haar vroege hits als ‘Dog Days Are Over’ en ‘Cosmic Love’ worden nog steeds met net zoveel passie gespeeld als tien jaar geleden hoewel ze ook niet bang is om wat van haar bekendste materiaal weg te laten ten gunste van songs van de nieuwste plaat. Ze maakt vooral indruk met Patti Smith eerbetoon ‘Patricia’ dat ook nog eens een middelvinger naar ‘toxic masculinity’ bevat. Ook het ingetogen ‘The End Of Love’ staat als een huis en krijgt Ahoy muisstil.

Nadat Florence en haar machine van elke plaat op z’n minst een liedje hebben gespeeld, keren ze nog terug voor een toegift. Deze bestaat uit het spannende, nieuwe geluid van single ‘Big God’ en de hit ‘Shake It Out’. Nog een keer vult Ahoy zich met de machtige stem van Florence terwijl het publiek hard haar best doet om als achtergrondkoor te fungeren met de handen in de lucht. Florence overwint technische problemen vrijwel meteen en geeft een show die een volledige ervaring biedt, waarin elke bezoeker een rol speelt. Er is plek voor iedereen in het liefdevolle universum van Florence.

Leave a Reply